Dorosłe łosie osiągają 2,5 – 3 m długości, 2 – 2,5 m w kłębie oraz masę 400 – 825 kg. Mają masywne ciało, pokryte gęstą, szorstką sierścią, z wysokim kłębem tworzącym coś w rodzaju garbu. Długie, stosunkowo cienkie nogi (badyle), zakończone są racicami o dużej powierzchni, ułatwiającymi poruszanie się po grząskim gruncie. Ogon krótki, osiągający długość 9 – 13 cm.
Żyją do 20 lat.
Samice, zwane także łoszami lub klępami są mniejsze od samców.
Sierść latem koloru ciemnobrunatnego, zimą bardziej szara.
Oczy raczej nieduże, pysk wydłużony, szeroki, z wydatną górną wargą, pomocną przy zdobywaniu pokarmu.
Łosie posiadają dobry słuch i węch, lecz dość słaby wzrok.
Wyróżnia się siedem podgatunków tych pięknych zwierząt, z których największe rozmiary osiągają łosie kanadyjskie.

Samce (byki) noszą charakterystyczne poroże, mające zazwyczaj kształt szerokich łopat, które jest co roku zrzucane i odbudowywane. Może ono osiągać 1,6 m rozpiętości. Podobnie jak u jeleni i saren, kształt i wielkość poroża uzależniony jest od wielu czynników, między innymi wieku i kondycji zwierząt, uwarunkowań genetycznych oraz warunków środowiskowych. Byki mające płaskie, szerokie poroże zwane są łopataczami, zaś te o porożach podobnych do posiadanych przez jelenie – badylarzami.

Okres godowy łosi przypada na wrzesień oraz październik i zwany jest bukowiskiem. Byki walczą wówczas o dostęp do łoszy, z którą zwycięzca pozostanie przez jakiś czas, by w końcu odłączyć się w celu poszukiwania następnej.
Po około dziewięciomiesięcznej ciąży na świat przychodzą młode łoszaki. Zazwyczaj są dwa, rzadziej jeden lub trzy. Matka karmi je do następnego bukowiska. Zdarza się, że pozostają z nią do drugiego roku życia. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 2 – 3 lat.

Zimą łosie łączą się w niewielkie stada, które rzadko przekraczają 15 sztuk. Wiosną rozdzielają się. Czasem można latem zaobserwować grupy rodzinne, składające się z byka, klępy i łoszaków. Żerują zazwyczaj rano i wieczorem zjadając rozmaite rośliny zielne, młode pędy oraz korę niektórych drzew.
Ponieważ świetnie czują się w wodzie chętnie zjadają również rośliny wodne, w poszukiwaniu których potrafią zanurkować na około minutę.
Poruszają się tak zwanym inochodem – jednocześnie stawiają obie prawe lub obie lewe nogi.